Pomóżmy najmłodszym

Paczki dla małych dzieci z obozu na Lesvos

Wystarczy spędzić chwilę w nowym obozie na Lesvos, by przekonać się, że to obóz dzieci. Są wszędzie. Nie mają zabawek, brakuje pieluch, jedzenia, wszystkiego.

Pomóż nam zaopatrzyć rodziny z małymi dziećmi w pieluchy, mleko, artykuły higieniczne, podstawowe rzeczy do opieki nad noworodkami.

czytaj więcej

Mamy już:
39 177

Pożegnajmy Kevina

Rwanda

Rwanda to jeden z najmniejszych krajów na kontynencie afrykańskim, a przy tym najgęściej zaludniony. Na 1 kmprzypada ok. 463 mieszkańców! Ze względu na ukształtowanie terenu Rwanda nazywana jest krajem tysiąca wzgórz, a ze względu na swoją historię również krajem tysiąca problemów.

Garść informacji:
  • ok. 12 mln mieszkańców
  • w 1994 r. doszło tu do ludobójstwa – w ciągu 100 dni zamordowano ok. 1 mln ludzi z plemienia Tutsi, 2 mln ludzi uciekło z kraju
  • kraj rolniczy – rolnictwo przynosi 63% dochodów z eksportu (m.in. kawa, herbata, banany)
W 2019 r. objęliśmy długoterminową opieką paliatywną

27

osób

22.11.2020

Właśnie dotarła do nas smutna wiadomość. Taka, na którą nikt nigdy nie czeka, taka, która choć wiadomo, że kiedyś nadejdzie, zawsze przychodzi nie w porę. Zmarł Kevin. Najmłodszy pacjent hospicjum w Rwandzie. Był z nami od siedmiu lat. Chorował na stwardnienie zanikowe boczne. Słowo pacjent zupełnie do niego nie pasowało. Był domownikiem, jedną z pierwszych osób przyjętych do nowo oddanego centrum. Na jego oczach hospicjum rozwijało się i krystalizował się zespół. Kevin dojrzewał a my robiliśmy wszystko, by czuł się u nas jak w domu.

Z każdym dniem widać było, jak słabły jego mięśnie, mimo to, czerpał z życia pełnymi garściami. Dzięki Wam poszedł do szkoły i zyskał wielu kolegów. Był żądny wiedzy. Dużo czytał, lubił gry edukacyjne. Przyjaźnił się z pielęgniarzami i chętnie pomagał im zwijać bandaże, ciąć i przygotowywać opatrunki, a oni zawsze chętnie go do tego angażowali, wiedząc, że to dla niego świetny manualny trening. Marzył by zostać artystą, piosenkarzem. Miał wiele marzeń. Staraliśmy się spełniać jak najwięcej z nich.

Od kilku dni nie mógł spać. Czuł się coraz gorzej, ale nie dawał złamać się chorobie i pilnie przygotowywał się do egzaminów. Jeszcze Solange, nasza pomoc medyczna, miała pouczyć go chemii, bo sama wzorowo zdała w tym roku egzaminy, imponując bardzo Kevinowi.

Nic nie zapowiadało, że coś się wydarzy. Wczoraj Kevina naszła ochota na arbuza, po którego siostra Marysia od razu posłała pracownika na targ. Szukał siostry Marii, chcąc zaśpiewać jej piosenkę. Zaśpiewał spełniając swoje ostatnie marzenie i wyrażając w ten sposób wdzięczność, za to co od niej otrzymał. Dziś podczas mszy świętej przyjął komunię i zasnął. Już na zawsze.

Dziękujemy Ci Kevinie, że przez te wszystkie lata byłeś z nami. Za to, że uczyłeś nas, że marzeń nie chowa się do szuflady, tylko z uporam i mimo wszystko, je się po prostu realizuje.

Do zobaczenia Przyjacielu!