Półtoraroczny chłopiec odwraca głowę od jedzenia. Od mleka, od pasty orzechowej, nawet od soku, który zwykle smakuje każdemu maluchowi. Nie chce nawet zbliżyć go do ust. To okrutny paradoks skrajnego niedożywienia: dzieci, które najbardziej potrzebują jedzenia, z czasem całkowicie tracą apetyt. Jego odzyskanie jest jednym z najtrudniejszych etapów leczenia choroby głodowej.

Chłopiec ma na imię Bienvenue. Jego tata, żeby utrzymać rodzinę, wypalał w lesie węgiel drzewny. W tych samych lasach ukrywają się uzbrojone grupy, które zabijają każdego, kogo uznają za szpiega. Są wśród nich rebelianci oraz zwykli bandyci, którzy oportunistycznie wykorzystują toczące się już walki.

Rebelianci zakazali niedawno wchodzenia do lasów. Miejscowi dobrze tym wiedzą, ale co to za wybór?. Mówią: „Albo zginę w lesie, albo cała moja rodzina umrze z głodu. Jeśli jest szansa, że wrócę z pieniędzmi na jedzenie, to zaryzykuję“. Tata Bienvenue rok temu z tego lasu nie powrócił.

Mama została sama z trójką małych dzieci, bez środków do życia. W wiosce wciąż grasują bandy, okradając sąsiadów z kóz, od których zależy przetrwanie całych rodzin.
Dzieci szybko popadły w głębokie niedożywienie.

Bienvenue trafił do naszego szpitala, choć mieszka poza naszym rejonem. Dla nas to bez znaczenia. Walczymy o niego. Po okresie dożywiania specjalnym mlekiem F-100 próbujemy sprawdzić, czy Bienvenue odzyskał apetyt. Podajemy mu to, co może przyjąć: mleko terapeutyczne, pastę orzechową, nawet sok. Nie chce niczego. Teraz przychodzi czas na kolejny, kluczowy test – ciepły posiłek. Od tego, czy zacznie jeść, zależy, jak poprowadzimy jego dalsze leczenie.

Nie zmienimy całego świata, ale dla tej konkretnej mamy i małego Bienvenue możemy zmienić wszystko. Głód to najprostsza do wyleczenia choroba – podaruj Bienvenue posiłek, który ratuje życie!